JUAN CARLOS

Este día, no meu móbil, apareceu unha alarma que anunciaba que Juan Carlos, o Rei, renunciaba o trono. Deixoume un pouco inquedo, levo no seu reinado tanto coma él e sempre, sen coñecelo lle tiven aprecio, non sei moi ben o por qué. A foto que colgo é da epoca na que tiven noticias súas, cando me interesei pola súa persoa, cando a finais dos sesenta Franco decidirá que o seu sucesor na xefatura do estado sería un rei. Hoxe deixa de haber un juancarlista para deixar paso a un repúblicán galego.

MANUEL MARiA

Este vindeiro sábado, 7, na carballeira da Santa Isabel onde tantas veces paseei con Manuel e con Saleta, inaugúrase a súa casa museo.

Alí estaremos

JAZZ EN LUGO

Xa levamos unhos días con un dos acontecimientos nos que Lugo é acolledor. A música jazz, esa mistura de ritmo e virtuosismo, extraña para as nosas contornas enche de notas cálidas este outono. Haberá sucesos importantes, actuacións memorabeis das que vos terei informado. O programa en http://www.jazzlugo.com/.

O GRELO

Na derradeira Asemblea da Fundación Amigos de Galicia, que se celebrou en Maio pasado acordamos concéderlle o XXIII Grelo de Ouro ao GRUPO PESCANOVA.

Sei que a concesión terá os seus a detractores pero a mín os razoamentos que se expuxeron no seu día fixéronme pensar que era hora de que se concedera a unha empresa de fonda galeguidade como é PESCANOVA o Grelo deste ano.

Quizabes habería que dicir que non se está premiando a instalación de piscifactorías en lugares protexidos e de entornos conservables e intocables, non, éstase a recoñecer a unha empresa que está instalada nos cinco continentes, que da traballo directo a perto de 9000 persoas e que sempre se gabou de pertencer a esta terra.

O día 21 de Novembro, por tanto, en Bonaval faráselle entrega o actual presidente do Grupo Manuel Fernández de Sousa-Faro, nun acto que presidirá Nuñez Feijoó, como antes o facía Quintana, namentras foi Vicepresidente da Xunta.

Antes do acto dírase unha misa por tódolos patróns falecidos, e eu estoume acordando dos amigos, José Alonso e Victor López Villarabid, xornalistas ámbolos dous.

MARCOS VALCÁRCEL, VOZ DE LIBERDADE

O venres pola tarde no Hostal dos Reis Católicos de Compostela, fíxoselle entrega a Marcos Valcárcel da distinción que Clube Pen de Galicia, lle concedera na súa última xuntanza.
Alí estabamos moitos dos que apreciamos tanto a persoa como a labor intelectual e cultural de Marcos, e como xa hai constancia periodística dabondo direi que me gustou o discurso de Tosar, Presidente do PEN, claramente reivindicativo neste momento en que disque hai un problema ca lingua, a presencia de Anxo Lorenzo, Director Xeral de Política Linguistica que terá que capear o temporal como sexa, e que aludíu a un Documento que a modo de Manifesto elaborarán o amigo Marcos e Afonso Monxardín no ano 2006, Falamos Galego, en positivo, que considera básico para entender o dilema prantexado.
Ocupámonos persoalmente de saudar a Anxo e amosárlle o apoio que precise nesta, insistimos, empresa na que está embarcado e que todos queremos que se solvente dun modo indoloro.
Como dende Ourense xa viñeran acompañando a Marcos, Monxardín e Trebolle, tamén houbo xuntanza dalgúns dos que como din somos o núcleo duro das Uvas da Solaina.
Despois en plena festa da Ascensión dimos unha voltiña pola Ferradura.

SEMANA DA MUSiCA DO CORPUS

Ten xa tradición dabondo en Lugo, que polas festas do Corpus, se faga unha semana de música, que neste ano toca a XXXVII.
Aínda que seguimos sen auditorio, os actos vanse celebrar nos actuais lugares máis axeitados, e dicir, na Igrexa de San Pedro aquelas actuacións onde predomina a corda e precisa dunha sonoridade especial, o Circulo das Artes para a opera e os coros, e as execucións virtuosas ou de instrumentos magníficos que se farán no local de Caixa Galicia que tamén participa na promoción da semana.
O concerto inaugural de música sacra de Haendel o 24 de Abril promete, e as participacións dos coros da Universidade de Santiago e do cuarteto de cordas da Real Filharmonia de Galicia son fitos dos que haberá que facer algunha reseña.

LiTERATURA HiSPÁNICA Y PRENSA PERiÓDiCA

Hoxe na Facultade de Humanidades do Campus de Lugo, dentro do Congreso Internacional de Literatura hispánica y prensa periódica (1.875-1.931), estivo de poñente o amigo Marcos Valcárcel.
A pesares de ser a unha hora lectiva, tiven que darme prisa para chegar as cinco, xa que pola mañán andiven polo Bierzo por cuestións profesionais, pero un pouco antes xa recibimos cunha aperta o ourensán das Uvas, que tamén coñeceu nese momento a Lourixe, Uva distinguida e apreciada da Chaira luguesa.
Viña coa súa a dona, olleino animado, e nin que dicir ten que a súa charla sobor “Escritores e xornais na contrucción dunha identidade cultural: a prensa cultural gallega entre 1.875-1.931”, deixou a todos –e a mín- impresionados pola cantidade de datos que che facilita, con unha sinxeleza e amenidade expositiva que da gusto.
Falou de Lamas Carvajal e da importancia que para o poñente tivo o seu Tío Marcos da Portela, como primeiro xornal en lingua galega e do pouco estudado que está.
Confirmou que a prensa galega dos xornais daquela época respondían a ideais políticos do seus editores ou propietarios que por aquel entón reducíanse o rexionalismo, pero chegado o século XX, fóronse arrombando xa ó galeguismo.
Tamén confirmou que case tódalas obras literarias e artísticas en galego de tódolos precursores e dos da Xeración Nós, que houbo no primeiro tercio do século XX, escomenzaron a publicarse neste tipo de xornais, que ademais foron testemuñas do proceso de formación das Irmandades da Fala e finalmente do Partido Galeguista.

Parabéns para Marcos e para Claudio Rodríguez Fer, que foi o anfitrión e o impulsor desta poñencia.

A foto é de Carmen Blanco a quén lle teño que dalas grazas.

NOiTE DE TOLOS

Despois do Jazz, achegueime unha miguiña a proposta cultural que xa fai anos presenta Josiño Blázquez e a súa Ágora Cultural, que xa vai pola XV edición, aínda que recoñezo que non asistín a todas.

Desta vez tocou no local da Estrella de Galicia que estaba a reventar.

Había moita xente do circulo que se move arredor da Escola de Artes Aplicadas e que a pesares de ser un martes, acetou a invitación a pasar un ratiño divertido para escoitar música, poesía, e dicir un evento -como se dí agora- necesaria para desengraxar de tanta TV e mediocridade.

Noraboa.

A foto co Josiño despois de cociña-lo espectáculo

SANTA EULALiA DE BÓVEDA

Onte, luns, asistín a unha conferencia interesante que se celebrou, como non, na galería Sargadelos.
Dicía que prometía a charla, xa que se trataba de presentar diante do público un traballo colectivo encol do monumento de Santa Eulalia de Bóveda, ó que representou, ó que representa e ó que aínda ten que representar no arte galego.
Despois da presentación de Felipe Arias, que era, xaora, como Director Xeral de Patrimonio, quen patrocinou a publicación, expuxeron os catro autores cada aportación a obra.
Moi polo miúdo, sinalo que Enrique Montenegro, mencionou as aportacións bio-bibliográficas existentes e clasificou os diferentes traballos e métodos das intervencións en Bóveda, Rebeca Blanco, aclarou sobor da súa especialización arquitectónica do monumento, Rosa Benavides, unha verdadeira especialista de Santa Eulalia, fixoó das pinturas e dos elementos decorativos do conxunto, que cualifica como realizadas con técnicas do arte romano, aínda que foran executadas posteriormente e por último Cesar Portela, disertou sobre das diferentes intervencións de conservación do entorno na aldea de Bóveda, que na súa opinión non só e importante o monumento senón as características propias do entorno rural e cívico, segundo entendín eu.
Rematou cun cativo coloquio, xa que o tema era realmente técnico non sen antes advertir Felipe Arias, que Nicandro Ares, un dos asistentes o acto, a quen se lle debe moito do valor que ten Bóveda como ben de cultura material galego.

PAULA OURO

Este pasado sábado, asistimos a un acto especial. Si, digo especial, porque qué unha amiga inaugure unha exposición de pintura, sendo dentro do que cabe algo habitual, non-o é tanto cando se trata dunha artista novel e a primeira vez que amosa a súa obra o público.
Os que de cando en vez acudimos a casa de Paula en Pedras Negras, sabemos da súa vocación pictórica, xa que nas súas paredes están pendurados cadros, que sen rubor e con moita valentía amosan a vea artística da nosa amiga.
Paula usa con destreza distintas técnicas, dende o collage do color con figuras, acrílicos e acuarelas de formas libres, sírvese de elementos publicitarios e introduce unha referencia primitivista onde se anota un gusto polo signo antes da forma.
Os resultados non son uniformes, e sempre gardan como xa dixen unha predilección pola expresión e teñen un denominador común o bó gusto artístico.
Alí estaban arroupando a Paula, o seu marido, os seus fillos, súa nai e seus irmáns a quén só había que mirar a cara para observa-lo orgullo e gabanza pola artista, e con eles o seu profe e todos nós.
Noraboa

DECLARACION DE COMPOSTELA

Os gobernos de Euskadi, Catalunya e Galiza rematan de firmar o que se denomina DECLARACION DE COMPOSTELA, que en esencia ven a reafirmar a singularidade das culturas das nacionalidades históricas asi como un acordo de iniciativas comúns na defensa da lingua propia.

Digo eu que servirá para algo, e non quedará nunha simple declaración de intencións.
Pero deberíamos pensar que a defensa da cultura e a súa valoración só se poder facer si existen e se teñen instrumentos políticos que a sosteñan. A min dame que os cataláns, que teñen unha industria e unha organización editorial impresionante, tanto en castelán como en catalán usan este tipo de documentos como ampliación do negocio, fidelización de posibles clientes e sobor de todo a amplicación dun mercado que a nosa lingua si a ten no ámbito galego-portugués, e si non baste somentes ollar que moita firma, pero cando se trata de asinar ou aprobar presupostos do Estado o partido do Conseller no Senado, vota en contra e a bon seguro que dos que veñen asinados hoxendía para Galicia, quitaránnolos e adxudicáranllos, como non, a sofrida e discriminada Catalunya.
Sen dúbida a partires de hoxe, cando nas Ramblas se escoite o camarero galego ningún se escaralle de risa polo seu acento e no metro de Bilbao se algunha avoa se dirixe o seu neto con un “Vas caer”, non se fagan comentarios sobor da cultura da muller.

En todo caso para cando un acordo bilateral co Goberno Portugués para normaliza-la lingua e a cultura irmán.

I ENCONTRO DE POESIA

Hoxe pola tarde rematou o primeiro encontro de poesía galega, que clausurou o noso flamante ministro de Cultura, Cesar Antonio Molina, que anda moi ben informado sobor Federico García Lorca.

O evento organizado polo Concello, que quere conmemorar o VII cabodano da declaración de Muralla como Patrimonio da Humanidade, brindou a unhos cantos poetas recitar os seus versos nun marco ata agora pouco dado a esos actos, como é o Salón de Actos do Pazo de San Marcos, cedido pola Diputación de Lugo.
Algún día alguén nos explicará, seguramente o periodista Ignacio Elguero, cal foi o sistema de selección dos invitados, ainda que seguramente o xustifica que a totalidade do encontro foi retransmitido por RADIO 3, e deberían estar os máis coñecidos. Cito a modo de curiosidade os lucenses, Claudio Rodríguez Fer, Luz Pozo Garza, Arcadio López Casanova, Dario Xohán Cabana e Miguel Anxo Fernán Vello.
Moi pobres debemos andar de artesáns da lírica cando só estiveron eles. Algún día e non tardará moito citaremos os que podían estar e non estiveron.

O GRELO DE OURO 2007

O Sábado 24, tivo lugar un acto que tivo certa transcendencia na prensa galega, xa que se lle outorgara a LA VOZ DE GALICIA, o Grelo de Ouro 2007, e como sempre celebrouse un acto en San Domingos de Bonaval a entrega do galardón neste caso a Santiago Rei, o propietario do grupo de comunicación galego.
Asistimos unhos douscentos patróns da fundación “AMIGOS DE GALICIA”, antes O Grelo, e acompañaron a noso presidente, Suso Busto, José Luís Méndez, mandamáis de Caixagalicia, o Alcalde de Compostela, Sánchez Bugallo e o Vicepresidente da Xunta, o omnipresente Anxo Quíntana, así como o homenaxeado o que se lle impuxo O GRELO DE OURO de este ano.
Cada un dos da presidencia discursou, sobor da importancia do Grupo La Voz, e Santiago Rei, leu un texto en galego, no que agradeceu a homenaxe e manifestou o sentirse honrado de levalo no sucesivo.
Despois da ofrenda floral a Rosalía, Castelao, Asorei, Brañas e Don Ramón Cabanillas, ofreceunos un Concerto o Orfeón Terra Nosa, que nos quentou un pouco dentro do ambiente realmente fresco que tiña San Domingos.
Desprazámonos posteriormente a LOS ABETOS, onde foi o almorzo o que non asistiu Quíntana si o resto, e sobor das 6 da tarde cada un para súa casa, despois de colaborar nun acto social relevante para a Fundación AMIGOS DE GALICIA, de Suso Busto e Manuel Piñeiro.

AS MANS DO MEDO

O venres 23, presentouse oficialmente en Lugo, o último traballo de Miranda, As mans do Medo.
O acto que se celebrou no "Uxio Novoneyra" e xuntou a unhas ducias de lugueses, abriuno Manuel Bragado pola editorial, que deu dados biográficos e literarios de Miranda, acadando un interés e nivel intelectual máximo ca presencia do amigo ourensán Marcos Valcárcel, un dos persoaxes de actualidade na historiografía galega, en particular e na cultura en xeral, verbo a dixital, que fixo unha análise pormenorizada, para engarzar no tempo a novela fantástica, na que se encadra a última xeira de Pepe Miranda.
Aclarou que non era precisamente un libro xuvenil, aínda que leve esa etiqueta e foi diseccionando ca anuencia de Miranda a grande presencia na nosa literatura deste tipo de relatos. Dieste, Fole, Cunqueiro, palabras maiores nas nosas letras, e finalmente preguntounos en alto para que tamén respostara Miranda, sobor da pervivencia da novela de misterio, o desaparecer pouco a pouco o medio rural onde se desenrolou, ben a medio de lenda, a fantasía como orden literario.
Sen dúbida, Miranda, que naceu a carón da muralla, amosaranos o contrario.

CAMBIO CLIMATICO

Estoutro día, asistín a unha conferencia organizada polo Consello da Cultura Galega, dentro do ciclo CULTURA CONCIENCIA, que tivo lugar no salón de actos da Escola de Maxisterio, titulada ARREDOR DO CAMBIO CLIMÁTICO.
O conferenciante era un catedrático de Córdoba, Eugenio Domínguez Vilches, que diante dun público ávido de que lles dixera que o mundo ía rematar se os humáns non poñiamos remedio, a verdade é que deixou a todos impactados, xa que argumentou que o cambio climático e algo natural e cíclico, e que efectivamente a emisión de gases de efecto invernadoiro estaba a provocar que certos efectos se adianten, pero deixou claro que hoxe por hoxe hai argumentos para defender que a intervención do home ca industrialización masiva, a queima de carburantes fósiles e a pouca sensibilización ambiental, podería alterar gravemente o equilibrio ecolóxico do planeta, e por outra banda tamén soster que o cambio climático obedece a causas esóxenas o home.

ALVARELLOS

Este mércores fíxose un acto entrañable na Galería Sargadelos, que foi a celebración do trinta cabodano da presentación da Editorial Sargadelos que foi a gran aventura cultural do noso amigo, Quique Alvarellos como lle chamábamos entre nós.
Foi un acto no que se lembrou a persoa e a sua importancia na vida cultural, non xa na cidade de Lugo, senón na provincia. Presidiron o acto o alcale e xunto con él, Conchita a dona de Alvarellos, o seu fillo e continuador da obra, Henrique, xunto con dous amigos, Mato e Alonso, que fixeron cada un a súa maneira a loubanza do homenaxeado, asi como a entrega de agasallos a viúva por parte da páxina do Progreso onde se facía lembranza da primeira fotocopia e por parte de Suso de Sargadelos dunha réplica dun anxo gaiteiro.
Tamén Alvarellos nos agasallou con un libro de colaboracións cuia portada é a foto que encabeza esta entrada